تبلیغات
قرآن کتاب هدایت

قرآن کتاب هدایت

وبلاگ-کد لوگو و بنر
وبلاگicon

سوره مبارکه المسد

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
قالَ رسول الله صلى الله علیه و آله:
اِن اَرَدتُم عَیشَ السُّعَداءِ و َمَوتَ الشُّهَداءِ و َالنَّجاةَ یَومَ الحَسرَةِ و َالظِّلَّ یَومَ الحَرورِ و َالهُدى یَومَ الضَّلالَةِ فَادرُسُوا القُرآنَ فَاِنَّهُ كَلامُ الرَّحمانِ و حِرزٌ مِنَ الشَیطانِ و رُجحانٌ فِى المیزانِ ؛
اگر زندگى سعادتمندان، مرگ شهیدان، نجات روز حسرت (قیامت)، سایه روزِ سوزان و هدایت در روز گمراهى را مى خواهید، قرآن را یاد بگیرید كه آن سخن خداى مهربان است و سپرى است در مقابل شیطان و سنگینى در ترازوى اعمال.
الحیاه(ترجمه ی احمد آرام) ج2 ،ص234

با متن قرآن کریم، ترجمه «فارسی و انگلیسی»، شأن نزول، اعراب «تجزیه و ترکیب آیات»، قرآن منظوم «شعر» و تفسیر «تفسیر نمونه  آیت اله مکارم شیرازی»، سوره مبارکه المسد در خدمت شما قرآن دوستان عزیز هستیم. 

اطلاعات آماری سوره مبارکه المسد:
شماره سوره: 111
ترتیب نزول: 6
محل نزول: مکه مکرمه
تعداد آیات: 5
تعداد کلمات: 22
تعداد حروف: 81
تعداد لفظ الله: 1

معانی سوره: تبت یعنی نابود باد - شکسته باد.
نامهای دیگر سوره: ابولهب - مسد (طناب)
ویژگی سوره: این سوره با نفرین به ابولهب شروع شده و در نهایت زن ابولهب را مورد سرزنش قرار داده است.
موضوعات کلی سوره: از دو بخش کلی و به هم پیوسته تشکیل شده است. بخش اول سه آیه در مورد ابولهب و بخش دوم دو آیه مربوط به زن ابولهب میباشد.
همراه ما باشید در ادامه مطلب...
متن قرآن کریم:
(المسد/1) بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ تَبَّتْ یَدا أَبِی لَهَبٍ وَ تَبَّ
(المسد/2)‏ ما أَغْنى عَنْهُ مالُهُ وَ ما کَسَبَ
(المسد/3)‏ سَیَصْلى ناراً ذاتَ لَهَبٍ
(المسد/4)‏ وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ
(المسد/5)‏ فِی جِیدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ

ترجمه فارسى آیت الله مکارم شیرازى:
«1» به نام خداوند بخشنده بخشایشگر. بریده باد هر دو دست ابولهب [و مرگ بر او باد]!
«2» هرگز مال و ثروتش و آنچه را به دست آورد به حالش سودى نبخشید!
«3» و بزودى وارد آتشى شعله‌ور و پرلهیب مى‌شود؛
«4» و [نیز] همسرش، در حالى که هیزم‌کش [دوزخ] است،
«5» و در گردنش طنابى است از لیف خرما!

ترجمه انگلیسى قرآیى:
1In the Name of Allah, the All-beneficent, the All-merciful. Perish the hands of Abu Lahab, and perish he
2Neither his wealth availed him, nor what he had earned
3Soon he will enter the blazing fire
4and his wife [too], the firewood carrier
5with a rope of palm fibre around her neck

شأن نزول (مرتضى بذرافشان)‏:
مرگ بر دشمن
شأن نزول آیه‌هاى 1 تا 5 سوره تبت
فرمان خداوند مبنى بر دعوت آشکار مردم، به پیامبر گرامى اسلام ابلاغ شد. اینک رسول خدا وظیفه سنگین‌ترى بر دوش دارد. فضاى شهر مکه به گونه‌اى بود که‌اگر کسى با اندیشه‌هاى پلید و شرک‌آمیز کافران مخالفت مى‌کرد، به شدت مورد تنفر قرار مى‌گرفت. چه رسد به این که کسى بخواهد آشکارا از توحید و ترک بت پرستى سخن بگوید.
پیامبر اسلام صلى‌الله‌علیه‌و‌آله از این موانع نمى‌هراسید. به همین منظور، کوه «صبا» را که مشرف به شهر مکه بود، براى دعوت آسمانى خود انتخاب کرد و مردم را به آن مکان فراخواند. سپس دعوت آسمانى خویش را اعلام کرد. همهمه جمعیت زیاد شد و هر کس به گونه‌اى مخالفت خود را نشان مى‌داد. سران بت پرست از جمله ابولهب، بیش از همه عصبانى شدند و با تحقیر و ریشخند کردن پیامبر، مخالفت و بیزارى خود را از این سخنان نشان دادند. ابولهب که عموى پیامبر نیز بود، خطاب به پیامبر با جمله‌اى تنفرآمیز گفت: مرگ بر تو باد. خبر مهمى که ما را براى شنیدن آن گرد آوردى، همین بود؟ چگونه به خودت اجازه مى‌دهى به خدایان ما اهانت کنى؟ ما تو را «امین» مى‌شناختیم، ولى از این پس بهتر است تو را «مجنون» بنامیم. عده‌اى از مردم براى نشان دادن موافقت خود با ابولهب، هر یک سخنى مى‌گفتند و عمل پیامبر را رد مى‌کردند. عده‌اى نیز سکوت کرده و به فکر فرورفته بودند و با رجوع به ضمیر حقیقت‌جوى خود در دل، سخن پیامبر را تأیید مى‌کردند، ولى جرأت نمى‌کردند و دم بر نمى‌آوردند. در این‌جا، آیه‌هاى 1 تا 5 سوره تبّت نازل شد و عمل ابولهب را محکوم کرد و براى او جایگاهى بدتر از بت پرستان دیگر مشخص کرد:
بریده باد دو دست ابولهب، و مرگ بر او باد، «» دارایى او و آن چه اندوخت، سودش نکرد 
«» به زودى در آتشى پرزبانه در آید. «» و زنش، آن هیمه‌کش آتش‌افروز «»، 
برگردن طنابى از لیف خرماست. «» (1)
پاورقى:
(1) تفسیر نمونه، ج 27، ص 416.

اعراب آیات (تجزیه و ترکیب)‏:
1- {بِسْمِ} حرف جر و اسم بعد از آن مجرور {اللَّهِ} مضاف الیه، مجرور یا در محل جر / فعل مقدّر یا محذوف / فاعل محذوف {الرَّحْمنِ} نعت تابع {الرَّحِیمِ} نعت تابع {تَبَّتْ} فعل ماضى، مبنى بر فتحه ظاهرى یا تقدیرى / (ت) تأنیث {یَدا} فاعل، مرفوع یا در محل رفع {أَبِی} مضاف الیه، مجرور یا در محل جر {لَهَبٍ} مضاف الیه مجرور یا در محل جر {وَتَبَّ} (و) حرف عطف / فعل ماضى، مبنى بر فتحه ظاهرى یا تقدیرى / فاعل، ضمیر مستتر (هو) در تقدیر
2- {ما} حرف نفى غیر عامل {أَغْنى} فعل ماضى، مبنى بر فتحه ظاهرى یا تقدیرى {عَنْهُ} حرف جر و اسم بعد از آن مجرور {مالُهُ} فاعل، مرفوع یا در محل رفع / (ه) ضمیر متصل در محل جر، مضاف الیه {وَما} (و) حرف عطف / حرف مصدرى {کَسَبَ} فعل ماضى، مبنى بر فتحه ظاهرى یا تقدیرى / فاعل، ضمیر مستتر (هو) در تقدیر
3- {سَیَصْلى} (س) حرف استقبال / فعل مضارع، مرفوع به ضمه ظاهرى یا تقدیرى / فاعل، ضمیر مستتر (هو) در تقدیر {ناراً} مفعولٌ به، منصوب یا در محل نصب {ذاتَ} نعت تابع {لَهَبٍ} مضاف الیه، مجرور یا در محل جر
4- {وَامْرَأَتُهُ} (و) حرف عطف / عطف (هو) / (ه) ضمیر متصل در محل جر، مضاف الیه / فعل مقدّر یا محذوف / فاعل محذوف {حَمَّالَةَ} مفعولٌ به، منصوب یا در محل نصب {الْحَطَبِ} مضاف الیه، مجرور یا در محل جر
5- {فِی} حرف جر {جِیدِها} اسم مجرور یا در محل جر / (ه) ضمیر متصل در محل جر، مضاف الیه / خبر مقدّم محذوف {حَبْلٌ} مبتدا مؤخّر {مِنْ} حرف جر {مَسَدٍ} اسم مجرور یا در محل جر

قرآن منظوم (امید مجد)‏:
سرآغاز گفتار نام خداست *** که رحمتگر و مهربان خلق راست
دو دست ابى لهب ببریده باد *** بر او مرگ بادا که بُد بدنهاد (1)
نشاید کند دفع از وى عذاب *** فزونى اموال روز حساب (2)
بزودى بیفتد به نار سقر *** فتد داخل آتشى شعله‏ور (3)
زنش نیز هیزم‏کشى مضطر است (4) *** به گردن ورا لیف خرما درست (5)


بروز رسانی شده در : یکشنبه 13 اردیبهشت 1394 ساعت 15 و 26 دقیقه و 23 ثانیه
تاریخ ارسال : یکشنبه 13 اردیبهشت 1394  ساعت 14 و 31 دقیقه و 40 ثانیه    نویسنده :   سید مرتضی موسوی

لطفا دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
  • موضوعات CATEGORIES2

  • برچسبها TAGS

  • آرشیو ماهانه Monthly Archive

  • صفحات اضافی Static Pages